Στατιστικά

Articles View Hits
64848

Βρίσκονται τώρα μαζί μας

We have 72 guests and no members online

Σχολικό Ραδιόφωνο

Οι μαθητές του Γυμνασίου Εκάλης σε συνεργασία με τους μαθητές του Γυμνασίου-Λυκείου Καμπάνη Κιλκίς έχουν δημιουργήσει το πρώτο μαθητικό ραδιόφωνο στην Ελλάδα. Εκπέμπουν καθημερινά 24 ώρες το 24ωρο με ενημερωτικές και ψυχαγωγικές εκπομπές.

Συντονιστείτε!

Γιορτές

ΓΙΟΡΤΗ  ΣΗΜΑΙΑΣ & 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ  1940

(του Αρ. Παπαδόπουλου -δασκάλου)

1. Σήμερα γιορτάζουμε μια μεγάλη μέρα της Ελλάδας. Γιορτάζουμε την ιστορική  στιγμή της 28ης Οκτωβρίου 1940. Ας προσπαθήσουμε να ζήσουμε αυτή την εθνική γιορτή σ’ όλο της το μεγαλείο , μέσα από τα σχετικά αναγνώσματα, τα ποιήματα, τα τραγούδια.

2. Μαζί με την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, γιορτάζουμε σήμερα και τη γαλανόλευκη σημαία μας, το ιερό σύμβολο της πατρίδας. Εδώ θα ακούσουμε λίγα λόγια για τη σημαία:

Σημαίες τόσες έχω δει, όμως καμιά δεν είδα Να σμίγουνε επάνω της θρησκεία και πατρίδα.

Νάχει αυτή την ομορφιά, νάχει αυτή τη χάρη, Κι απ’ ουρανό και θάλασσα, το χρώμα νάχει πάρει.

Κάθε κράτος έχει το σύμβολό του. Για μας τους Έλληνες είναι η γαλανόλευκη, η πιο δοξασμένη σημαία του κόσμου. Στις πτυχές της ενσαρκώνονται οι πόθοι και τα ιδανικά μας και είναι γραμμένη όλη η ιστορία της φυλής μας Το κοίταγμά της προκαλεί ιερή συγκίνηση και εθνική περηφάνια στην καρδιά κάθε Έλληνα. Μαγεύει, εμπνέει και ενθαρρύνει πάντα τα άξια παλικάρια, που την κρατούν με σεβασμό στα χέρια τους και προτιμούν να σκοτωθούν παρά να την εγκαταλείψουν στα χέρια του εχθρού. Αλλά η ελληνική σημαία δεν είναι μόνο η πιο δοξασμένη σημαία του κόσμου, είναι  κι η  πιο  όμορφη. Το λευκό της συμβολίζει το χιόνι των ελληνικών βουνών και την αγνότητα της ελληνικής ψυχής. Το γαλάζιο το χρώμα του ουρανού και της γαλανής θάλασσας που  περιβάλλει τη χώρα μας. Ο σταυρός είναι το σύμβολο της πίστης μας. Έτσι πατρίδα και θρησκεία, Ελληνισμός και Χριστιανισμός, βρίσκονται αδελφωμένα στη σημαία μας. H επίσημη σημαία της Ελλάδας αποτελείται από εννέα οριζόντιες ταινίες, πέντε γαλάζιες και τέσσερις άσπρες, που διαδέχονται η μια την άλλη. Στην επάνω αριστερή γωνία, προ στο μέρος του ιστού, σχηματίζεται ισοσκελής σταυρός. Οι πολεμικές σημαίες έχουν πάνω τους η κάθε μια την εικόνα του αγίου που προστατεύει κάθε σώμα. Έτσι η σημαία του πεζικού έχει τον προστάτη της άγιο Γεώργιο, η σημαία του πυροβολικού την αγία Βαρβάρα, του ναυτικού τον άγιο Νικόλαο κλπ.

Η σχολική σημαία έχει τους προστάτες αγίους τρεις Ιεράρχες. Τα χρώματα της ελληνικής σημαίας αποφασίστηκαν στην Α΄ εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο, την 1η Ιανουαρίου 1822. Όλοι οι Έλληνες οφείλουμε απέραντη αγάπη και σεβασμό στην ένδοξη γαλανόλευκή μας.Ας κοιτάξουμε ετούτη τη ώρα με σεβασμό την ένδοξη σημαία μας κι ας ακούσουμε τα λόγια του ποιητή:

Εσύ δεν είσαι από πανιού λουρίδα καμωμένηεσύ  ’σαι από αίμα και καπνούς κι από φωτιά βγαλμένη.

Εσύ δεν είσαι από κλωστές στον αργαλειό υφαμένη με δόξα και με λευτεριά σε έχουν κεντημένη. Εσύ δεν είσαι ένα πανί απλό με κάποιο χρώμα είσαι ένα σύμβολο ιερό του Έθνους μας εικόνα.

Τραγούδι: Μέσα μας βαθιά για σένα …

3. Στο σημείο αυτό θα ακούσουμε λίγα ιστορικά στοιχεία, για να καταλάβουμε πώς  ξεκίνησε ο πόλεμος και ακούστηκε το ανεπανάληπτο «ΟΧΙ» των Ελλήνων:

Το Σεπτέμβριο του 1939 οι Γερμανοί με αρχηγό τον Αδόλφο Χίτλερ κήρυξαν τον πόλεμο κατά της Πολωνίας. Τη βοήθεια της Πολωνίας ανέλαβαν η Αγγλία και η Γαλλία. Έτσι ξέσπασε η θύελλα ενός πολέμου, που σύντομα έγινε ο   Β΄ παγκόσμιος πόλεμος, που κράτησε έξι χρόνια (1939-1945)

Η Ελλάδα θέλησε να μείνει ουδέτερη. Όμως την εποχή εκείνη ο δικτάτορας της Ιταλίας Μπενίτο Μουσολίνι, που ονειρευόταν να γίνει κατακτητής της Μεσογείου, κυρίεψε την Αλβανία και από το 1940 μπήκε στον πόλεμο σαν σύμμαχος της Γερμανίας. Τότε άρχισε και τις προκλήσεις, ζητώντας αφορμή να επιτεθεί εναντίον της Ελλάδας. Στις 15 Αυγούστου 1940, οι Ιταλοί βούλιαξαν στο λιμάνι της Τήνου το πολεμικό μας πλοίο την «Έλλη». Η ελληνική κυβέρνηση κράτησε την ψυχραιμία της για να μη ρίξει την πατρίδα στον πόλεμο. Ο Μουσολίνι όμως είχε αποφασίσει να μπει στην Ελλάδα. Τη νύχτα, λοιπόν,  της 27ης προς 28η Οκτωβρίου 1940, ζήτησε να επιτρέψουμε στον ιταλικό στρατό να μπει στην Ελλάδα και να πιάσει ορισμένα στρατηγικά σημεία. Η Ελλάδα αρνήθηκε λέγοντας το ιστορικό «ΟΧΙ», που ειπώθηκε από το στόμα του τότε πρωθυπουργού Ιωαν. Μεταξά. Η Ιταλία τότε μας κήρυξε τον πόλεμο. Ήταν 28 Οκτωβρίου 1940!

4. Εδώ θα ακούσουμε το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν για να μπούμε στο πνεύμα της εποχής:«Αι Ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της 5:30΄σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους»

5. Ποίημα που αναφέρεται στο ιστορικό αυτό γεγονός ακούμε στη συνέχεια:Το έπος του Σαράντα

6. Ο πόλεμος πάνω στα βουνά της Πίνδου και στη Βόρεια Ήπειρο είχε αρχίσει και     συνεχιζόταν. Οι Έλληνες στρατιώτες νικούσαν τους Ιταλούς παρ’ όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν. Ο μεγάλος ποιητής Οδυσσέας Ελύτης γράφει γι’ αυτά: « Οι δυσχέρειες του πολέμου»   Απόσπασμα από το «Άξιον Εστί» (ηχητικό) Τραγούδι: Πάνω κει στις Πίνδου μας τις κορφές …

7. Οι Ελληνίδες βοήθησαν κι αυτές στον αγώνα. Πρώτες οι γυναίκες της Πίνδου. Απ’ «Το ημερολόγιο του πολέμου» διαβάζουμε ένα απόσπασμα:

7 Νοεμβρίου 1940. Σήμερα σκοτώθηκαν δύο παιδιά του 33ου Συντάγματος κι αυτό μάνιασε περισσότερο τους στρατιώτες. Φώναζαν :Εμπρός για τη Ρώμη! Ο θάνατος αυτός αντί να μας δειλιάσει μας έδωσε περισσότερα φτερά για να κυνηγήσουμε τους Ιταλούς.Συνάντησα γυναίκες που κουβαλούσαν πυρομαχικά. Μία ήταν 88 ετών! Μία μου είπε ότι κλείδωσε το μικρό σε μια καλύβα για να βοηθήσει το στρατό. Το βράδυ είδα μια γριούλα να κρατά δυο μικρά κι η μητέρα τους ζύμωνε ψωμί για το στρατό με το φως δυο κεριών που είχε μέσα σε ένα ποτήρι.Τα χιόνια, ο πάγος, το τρομερό κρύο, δε φαινόταν να τις τρόμαζε. Όλες γεμάτες χαρά ήθελαν να προσφέρουν στο στρατό ό,τι δεν μπορούσαν τα μεταγωγικά. Αλήθεια γυναίκες θαύμα! Τι διαφορά με τις πόλεις!

8. Οι νίκες του στρατού διαδεχόταν η μια την άλλη.  Αυτές έχουν γραφεί  με χρυσές σελίδες στην Ιστορία. Εδώ θα ακούσουμε ένα απόσπασμα από την «Πίνδο» του Χρήστου Ζαλοκώστα: Κοροϊδεύοντας τη μεγαλομανία του Ντούτσε μπήκε ο στρατός στην πόλη,  στολισμένη με γαλανόλευκες, όπου οι Έλληνες κάτοικοι τους υποδέχονταν στις πόρτες των σπιτιών τους και τους πρόσφεραν ρακί και γλυκίσματα. Οι Αλβανοί κοιτούσαν το πεζικό που περνούσε και δεν πίστευαν στα μάτια τους. Ένα χρόνο τώρα οι Ιταλοί τους έδειχναν τα περίφημα όπλα τους, τα τανκς, τ’ αμέτρητα αεροπλάνα. Τους είχαν κάνει να πιστέψουν στη δύναμη του φασισμού. Τι έγιναν τώρα τόσες μηχανές, τόσα φτερά, τόσα μεγαλεία; Χάθηκαν σαν καπνός εμπρός σε κάτι μικρόσωμα φανταράκια που τα έβλεπαν οι Κορυτσαίοι να βαδίζουν κατάκοπα, κουτσαίνοντας. Δεν εξηγείται εύκολα ο Έλληνας στρατιώτης και με την πρώτη ματιά που του ρίχνουν οι ξένοι παραξενεύονται.Σήμερα έχουν μάθει οι Αλβανοί τι αξίζουν οι Έλληνες αυτό το συγγενικό τους αίμα, και τι αξίζει ο μεγάλος γείτονας, το φόβητρο πέρ’ από τη θάλασσα.

9. Ο πόλεμος δεν είναι μόνο στο μέτωπο. Με τον τρόπο τους πολεμούν όλοι οι Έλληνες. Οι ποιητές, οι καλλιτέχνες, οι διανοούμενοι. Η Σοφία Βέμπο, η τραγουδίστρια της νίκης, προκαλεί ενθουσιασμό με τα επίκαιρα τραγούδια της: Τραγούδι: «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του»

10. Έξι μήνες ολόκληρους κράτησε ο πόλεμος στα βουνά της Πίνδου και της Αλβανίας. Οι Ιταλοί κινδύνευαν να ριχτούν στη θάλασσα απ’ τους Έλληνες. Τότε ο Χίτλερ για να σώσει τους συμμάχους του, κήρυξε τον πόλεμο κατά της Ελλάδας.Τον Απρίλιο του 1941 ο μαύρος μηχανοκίνητος στρατός, που είχε διασχίσει την Ευρώπη, διάβηκε την Ελλάδα απ’ τα βουλγαρικά σύνορα.Οι φρουροί μας αντιστάθηκαν με τον ίδιο ηρωισμό. Όμως αναγκάστηκαν να σταματήσουν κάθε αντίσταση και να υποδουλωθούν για τέσσερα χρόνια στους Γερμανούς του Χίτλερ.Οι μέρες της κατοχής άρχισαν. Η πείνα, η δυστυχία και η φρίκη του ναζισμού, είναι η ζωή των Ελλήνων τα μαύρα χρόνια της Κατοχής.Μαζί όμως άρχισε κι η αντίσταση των Ελλήνων πατριωτών, αλλά και η βαρβαρότητα των Γερμανών κατακτητών.

α) Απόσπασμα από την έκθεση του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού: Άνδρες, γυναίκες και παιδιά στέκονταν πολλές ώρες στην ουρά μπροστά στα αρτοποιεία για να πάρουν-αν υπήρχαν- 30 δράμια φρικτό ψωμί, που θα ήταν γι’ αυτούς η μοναδική τροφή για μια, δυο, τρεις ή και τέσσερις μέρες. Στους δρόμους και στους σταθμούς γυναίκες, γέροι και παιδιά, ζητούσαν με σβησμένη φωνή ένα κομμάτι ψωμί.

β) Η ελληνική Αντίσταση 1940 του Ανδρέα ΚέδρουΤο πρωί στις 14 του Δεκέμβρη, οι Γερμανοί συγκεντρώνουν τον πληθυσμό των Καλαβρύτων στη μεγάλη αυλή του σχολείου. Κλείνουν τις γυναίκες και τα παιδιά κάτω από δεκατεσσάρων χρόνων μέσα στο σχολείο. Τους άντρες και τα αγόρια πάνω από δεκατεσσάρων χρόνων τους οδηγούν στο νεκροταφείο της πόλης, που βρίσκεται πάνω σ’ ένα λόφο… Ύστερα, με μια σύντομη διαταγή, μπαίνουν σ’ ενέργεια τα πολυβόλα. Οχτακόσιοι άντρες και έφηβοι χάνονται. Μόνο δέκα θα επιζήσουν, από θαύμα…

11 Οι Ιταλοί κι οι Γερμανοί, επειδή και εδώ στο Πήλιο φούντωσε η αντίσταση, έκαναν καταστροφές και αντίποινα. Έκαψαν σπίτια, κυνήγησαν, αλλά και σκότωσαν πολλούς.Τα χωριά Ζαγορά, Μηλιές Πορταριά και Δράκεια πλήρωσαν μεγάλο φόρο αίματος. Στις Μηλιές σκότωσαν 33 και έκαψαν το χωριό. Στη Δράκεια πάλι στις 18 Σεπτεμβρίου 1943 οι κατακτητές μπλοκάρισαν το χωριό, μάζεψαν τους άντρες και τους σκότωσαν στην πλατεία. Νεκροί 115. Οι Δρακιώτες πρόσφεραν το περισσότερο αίμα στο βωμό του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Η θυσία τους, τους κατατάσσει στις πρώτες θέσεις του εθνικού μαρτυρολογίου.Στον Άγιο Βλάση έκαψαν όλα τα σπίτια και σκότωσαν οκτώ. Στα Κάτω Λεχώνια πάλι σκότωσαν πολλούς. Μεταξύ αυτών κρέμασαν τις δύο γυναίκες Τοπάλη και την υπηρέτριά τους.Στο χωριό μας οι Γερμανοί κρέμασαν τρεις πατριώτες στην κολόνα του ηλεκτρικού στο σταθμό, μπροστά από το φαρμακείο. Όμως και στο Μαλάκι τουφέκισαν άλλους δύο Λεχωνίτες. Πολλά σπίτια του χωριού την περίοδο της κατοχής, τα είχαν πάρει οι κατακτητές και έμειναν μέσα στρατιώτες.

12. Η απελευθέρωση της Ελλάδας ήλθε τον Οκτώβριο του 1944.Οι Έλληνες με τον ηρωισμό τους, έδειξαν σε όλους τους λαούς ότι αγαπούν πολύ την πατρίδα τους και πολεμούν πάντα γι’ αυτήν όταν και για την ειρήνη που είναι το μεγαλύτερο αγαθό των λαών.

Ποίημα:  Ειρήνη Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940   - Ζήτω η Ελλάδα μας!!!  -Σας ευχαριστούμε

Σημείωση: O δάσκαλος χρησιμοποιεί από τους μαθητές του άλλους για αφηγητές κι άλλους για τα ποιήματα και τα πεζά. Το κομμάτι της τοπικής Ιστορίας (11) μπορεί να αλλάξει ανάλογα με την ιστορία κάθε τόπου ή και να απαλειφθεί.

Επίσης αντί για πανηγυρικό λόγο μπορεί να διαβαστεί από ο βιβλίο της Γ. Γρηγοριάδη – Σουρέλη «Ντο-ρε-μι κι ένα σκυλί» το κομμάτι «ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ»

ΓΙΟΡΤΗ  25ης ΜΑΡΤΙΟΥ  1821 (του Αρ. Παπαδόπουλου -δασκάλου)

1.Διπλή γιορτή γιορτάζουν οι ΄Έλληνες σήμερα. Γιορτή της θρησκείας , γιορτή της πατρίδας. Η φαντασία μας τρέχει τη μέρα αυτή ως τη Ναζαρέτ κι ως την Αγία Λαύρα. Στην πρώτη ακούμε τον αρχάγγελο Γαβριήλ να ανακοινώνει στην Παναγία το χαρμόσυνο μήνυμα της γέννησης του Χριστού. Στη δεύτερη ακούμε τα γενναία παλικάρια της πατρίδας μας να ορκίζονται με υψωμένα τα σπαθιά τους «Ελευθερία ή θάνατος»! Κραυγή που βγήκε μέσα απ’ τη δυστυχία της σκλαβιάς. -Τη Υπερμάχω

2.Στις 29 Μαίου 1453  η Κων-πολη έπεσε στα χέρια των Τούρκων. Το σκοτάδι της σκλαβιάς απλώθηκε πάνω απ’ την Ελλάδα και κράτησε τετρακόσια  χρόνια. Οι Τούρκοι έγιναν οι μεγάλοι αφέντες. Το δημοτικό ποίημα μας βάζει στο κλίμα της εποχής. -Το Πάρσιμο της Πόλης. (Σημαίνει ο Θιος …)

3. Φόροι, ταπεινώσεις, εξισλαμισμός, παιδομάζωμα, ήταν κάποια απ’ τα πολλά βάσανα των Ελλήνων. Το μόνο που έμεινε ελεύθερο ήταν να πηγαίνουν οι Έλληνες στις εκκλησιές. Ο σουλτάνος Μωάμεθ δεν τολμούσε να το απαγορεύσει, αφού οι χριστιανικοί λαοί της Ευρώπης θα εξαγριώνονταν μαζί του. Οι κληρικοί τότε κράτησαν άσβηστη τη φλόγα του Έθνους με τα κρυφά σχολειά, μαθαίνοντας γράμματα στα ελληνόπουλα. Όμως, πολλά παλικάρια που δεν άντεχαν τη σκλαβιά έφευγαν στα βουνά και γίνονταν κλέφτες. Έτσι απ’ εκεί πολεμούσαν τους Τούρκους. Αυτό το γεγονός το περιγράφει το δημοτικό ποίημα: -Του Βασίλη (Βασίλη κάτσε φρόνιμα…)

4.Τρεις περιοχές της Ελλάδας, το Σούλι, τα Σφακιά, κι η Μάνη ήταν σχετικά ελεύθερες. Ο Αλή πασάς των Ιωαννίνων έκανε τρεις εκστρατείες για να πάρει το Σούλι. Στην τρίτη οι Σουλιώτες έμειναν χωρίς εφόδια και τρόφιμα. Έκλεισαν τότε συμφωνία με τον Αλή Πασά να φύγουν . Αυτός όμως δεν τήρησε τη συμφωνία και τους κυνήγησε. Οι γυναίκες του Σουλίου, έγραψαν τότε ιστορία χορεύοντας και πέφτοντας με τα παιδιά τους στους βράχους του Ζαλόγγου, για να μην πέσουν στα χέρια των Τουρκαλβανών του Αλή. Πολλά δημοτικά τραγούδια εξυμνούν τα κατορθώματα των αγωνιστών του Σουλίου. Ας ακούσουμε ένα: -Το πάρσιμο του Σουλίου (Τρία μπαϊράκια φαίνονται ποκάτω …)

5. Πολλές προσπάθειες έγιναν κατά καιρούς για την αποτίναξη της τούρκικης σκλαβιάς, χωρίς τα ποθητά αποτελέσματα. Σημαντική ήταν η δράση του Λάμπρου Κατσώνη, αξιωματικού του ρώσικου στρατού, που με το μικρό του στόλο έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων στο Αιγαίο πέλαγος. Τελικά ο στόλος του καταστράφηκε από τον τούρκικο έξω από την Άνδρο. Μας το λέει το δημοτικό: -Του Λάμπρου Κατσώνη (Ανάμεσα στην Άνδρο κι απ’…)

6.  Κατά την περίοδο της σκλαβιάς πολλοί μορφωμένοι Έλληνες με την πένα τους προσπάθησαν να ξεσηκώσουν τους Έλληνες και τους βοήθησαν να μορφωθούν , να μάθουν την ιστορία τους και μετά να ξεσηκωθούν. Τέτοιοι ήταν οι δάσκαλοι του Γένους. Όμως και ο συμπατριώτης μας Ρήγας Φεραίος από το Βελεστίνο, είχε βάλει σκοπό της ζωής του την απελευθέρωση της Ελλάδας και όλων των Βαλκανικών λαών. Εδώ θα τραγουδήσουμε το ποίημά του το Θούριο, που το ήξεραν και το τραγουδούσαν όλοι οι σκλαβωμένοι Έλληνες. -Θούριος (Ως πότε παλικάρια…)

7.  Το 1814 στην Οδησσό της Ρωσίας, τρεις Έλληνες πατριώτες, ο Τσακάλωφ, ο Σκουφάς και ο Ξάνθος, ίδρυσαν τη Φιλική Εταιρεία. Σκοπός της ήταν η οργάνωση των σκλαβωμένων Ελλήνων για την απελευθέρωσή τους. Από τους πρώτους που μπήκαν στη μυστική αυτή οργάνωση, ήταν οι κλέφτες. Ύστερα έμποροι, κληρικοί και άλλοι. Αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας δέχτηκε και ανέλαβε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης.

8.  Και η μεγάλη στιγμή έφτασε. Η επανάσταση ξέσπασε πρώτα στη Μολδοβλαχία με αρχηγό τον Αλ. Υψηλάντη κι ύστερα στην Πελοπόννησο, όπου είχε φτάσει ο Παπαφλέσας ως εκπρόσωπος της Φιλικής Εταιρείας- αλλά και ο Κολοκοτρώνης ο φόβος και ο τρόμος των Τούρκων. Στις 21 Μαρτίου 600 ένοπλοι αγωνιστές στα Καλάβρυτα, επιτέθηκαν εναντίον των Τούρκων που είχαν κλειστεί στα κάστρα. Μετά από πέντε ημέρες αντίσταση οι Τούρκοι παραδόθηκαν. Στις 23 Μαρτίου επαναστάτησε και απελευθερώθηκε το Αίγιο. Την ίδια μέρα  απελευθερώθηκε και η Καλαμάτα και από κει ο Κολοκοτρώνης ξεκίνησε για την πολιορκία της Τριπολιτσάς. Στις 25 Μαρτίου ο Παλαιών Πατρών Γερμανός με άλλους οπλαρχηγούς, ορκίζει τα παλικάρια στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου μπροστά στο Σταυρό με τον όρκο «Ελευθερία ή θάνατος». Μέσα σε λίγες μέρες η Επανάσταση γενικεύτηκε σ’ όλη την Πελοπόννησο, τη Στερεά Ελλάδα, στη Μακεδονία, στα χωριά του Πηλίου, στα νησιά. Οι Έλληνες ορμούν στις μάχες και ο αέρας της λευτεριάς φυσάει σ’ όλη την Ελλάδα και παρασέρνει τα σύννεφα της σκλαβιάς. Για μας παιχνίδι ο πόλεμος.*

9. Οι Τούρκοι αντιστέκονται στην επανάσταση. Οι Έλληνες αντιμετωπίζουν τους αιώνιους εχθρούς σε μάχες αιματηρές με όλες τις δυνάμεις τους. Στο Βαλτέτσι, στην Αλαμάνα, στη Γραβιά, στα Βρυσάκια, στα Βασιλικά της Βοιωτίας γράφονται σελίδες δόξας. Η Τριπολιτσά, το κέντρο της Πελοποννήσου, πέφτει στα χέρια των επαναστατών ελεύθερη πια. Το δημοτικό που ακολουθεί, μας μιλά για την ηρωική θυσία του μεγάλου ήρωα Αθανασίου Διάκου στην Αλαμάνα. -Ο θάνατος του Διάκου (Τρία πουλάκια κάθονταν…)

10. Στο Πήλιο ψυχή της επανάστασης ήταν ο Μηλιώτης αρχιμανδρίτης και λόγιος Άνθιμος Γαζής, μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Στις 7  του Μάη του 1821, όταν στον Παγασητικό ήρθαν τρία Σπετσιώτικα και Υδραίικα καράβια, ο Γαζής σήκωσε τη σημαία της επανάστασης στην πλατεία στις Μηλιές. Κι ήταν αυτή η σημαία ένα λευκό πανί μ’ έναν κατακόκκινο σταυρό στη μέση και τέσσερις άλλους μικρότερους σταυρούς γύρω, ενώ πάνω τους ο ήλιος συμβόλιζε το δίκιο της πατρίδας. Κάτω απ΄ τους σταυρούς και τον ήλιο το κόκκινο μισοφέγγαρο ξαπλωτό, υποταγμένο. Οι κάτοικοι των χωριών ακράτητοι και οπλισμένοι συγκεντρώθηκαν και με αρχηγό τον καπετάν Μπασδέκη πολιόρκησαν στο κάστρο του Βόλου τους Τούρκους που είχαν κλειστεί εκεί. Όμως λόγω έλλειψης πολεμοφοδίων και πολεμιστών, μετά από λίγες μέρες αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία. Κάποιοι πολιόρκησαν και το Βελεστίνο, που κι εκεί η πολιορκία είχε το ίδιο αποτέλεσμα. Τότε έφτασε από τη Λάρισα ο Μαχμούτ Πασάς Δράμαλης, με πολύ στρατό που χτύπησε τους επαναστάτες. Οι Πηλιορείτες μαχητές αγωνίστηκαν ηρωικά και προσπάθησαν να προστατέψουν τα χωριά τους, χωρίς να το καταφέρουν. Οι Τούρκοι έσφαξαν και ρήμαξαν τον τόπο. Η Μακρυνίτσα κι η Πορταριά πλήρωσαν περισσότερο. Ο στρατός του Δράμαλη μετά κατέβηκε προς τα Λεχώνια ρημάζοντας τον τόπο. Καταστροφές έγιναν ακόμα στο Καραμπάσι, στον Αη- Γιώργη, στη Βυζίτσα, στην Αργαλαστή, στο Προμύρι. Το καλοκαίρι του 1821 η πηλιορείτικη επανάσταση είχε σβήσει. Όμως είχε καθυστερήσει την εκστρατεία του Δράμαλη στη Πελοπόννησο και αυτό βοήθησε την επανάσταση εκεί. Θα ακούσουμε ένα δημοτικό που αναφέρεται στην επανάσταση του τόπου μας. -Επιδρομή του Δράμαλη

ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΛΗ

11.    Το δεύτερο έτος της επανάστασης (1822) ο τούρκικος στόλος κατέστρεψε τη Χίο. Ο Κανάρης παίρνει εκδίκηση και καίει με τα πυρπολικά του την ναυαρχίδα του τούρκικου στόλου με τον Καρά Αλή και 2000 ναύτες. Τον ίδιο χρόνο ο  Δράμαλης φτάνει με μια τεράστια στρατιά στην Πελοπόννησο με σκοπό να καταπνίξει την επανάσταση. Το σχέδιο  όμως του Κολοκοτρώνη ματαιώνει τους σκοπούς των Τούρκων, με τη μεγάλη νίκη στα Δερβενάκια. Το ποίημα εξυμνεί το κατόρθωμα των Ελλήνων αγωνιστών: -Του Δράμαλη (Φύσα μαΐστρο δροσερέ…)

12.Το τρίτο έτος της επανάστασης, το 1823, ο Μάρκος Μπότσαρης , προσπαθώντας να εμποδίσει το στρατό του Μουσταφά και του Ομέρ Βρυώνη να περάσουν απ’ το Μεσολόγγι στην Πελοπόννησο, σκοτώθηκε σε μάχη στο Κεφαλόβρυσο, έξω από το Καρπενήσι. Το 1824, οι Τούρκοι ζήτησαν την βοήθεια των Αιγυπτίων για να αντιμετωπίσουν τους Έλληνες. Οι Αιγύπτιοι κατέπνιξαν στο αίμα την Κράτη και την Κάσο, ενώ οι Τούρκοι κατέστρεψαν τα Ψαρά. Ο ελληνικός στόλος με τον Μιαούλη κατάφερε να σώσει τη Σάμο, νικώντας τους Τουρκοαιγύπτιους στη ναυμαχία του Γέροντα. Όμως οι Αιγύπτιοι, εκμεταλλευόμενοι τις διαμάχες των Ελλήνων για την αρχηγία, κατέλαβαν όλη την Πελοπόννησο αφού αποβιβάστηκαν πρώτα το 1825 στο λιμάνι της Μεθώνης. Ο Παπαφλέσσας προσπάθησε χωρίς επιτυχία, να σταματήσει τον Ιμπραήμ πασά στο Μανιάκι. Εκεί μαχόμενος με λίγα παλικάρια έπεσαν ηρωικά. Ο Κολοκοτρώνης βγήκε απ’ τη φυλακή και με κλεφτοπόλεμο αντιμετώπιζε τον Ιμπραήμ. Τον ίδιο καιρό ο Κιουταχής πολιορκεί το Μεσολόγγι, αλλά δεν καταφέρνει να το κυριεύσει. Ο Ιμπραήμ αναγκαστικά έρχεται κι αυτός και βοηθά στην πολιορκία  Οι Μεσολογγίτες ένα χρόνο αντέχουν την πίεση της πολιορκίας. Η πείνα, η έλλειψη καθαρού νερού, οι αρρώστιες τους  ανάγκασαν να επιχειρήσουν τη μεγάλη έξοδο στις 11 Απριλίου 1826. Το σχέδιο μάλλον προδόθηκε και οι εχθροί τους περίμεναν. Ακολούθησε μεγάλη σφαγή και το Μεσολόγγι μετατράπηκε σε σωρό ερειπίων. Η θυσία του Μεσολογγίου συγκίνησε τους Ευρωπαίους, που αποφάσισαν να επέμβουν για να σταματήσει ο πόλεμος. Ο εθνικός ποιητής Διονύσιος Σολωμός γράφει: «Τα μάτια μου δεν είδαν τόπον ενδοξότερον από τούτο το αλωνάκι».Το δημοτικό μας λέει για την ηρωική έξοδο:  -Μεσολόγγι (Θρήνος μεγάλος …)

13.Το έτος 1827 οι Τούρκοι κατέλαβαν την Αθήνα και πολιόρκησαν την Ακρόπολη. Οι ξένοι αρχηγοί του ελληνικού στρατού και στόλου αποφάσισαν κατά μέτωπο επίθεση εναντίον του Κιουταχή, παρά την αντίθετη γνώμη του Καραϊσκάκη. Την παραμονή της επίθεσης κάποιοι πυροβολισμοί μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων εξελίχτηκαν σε μάχη. Ο Καραϊσκάκης, καβάλησε το άλογό του για να σταματήσει το κακό. Ένα βόλι τον χτύπησε και την άλλη μέρα πέθανε. Όλοι οι Έλληνες έκλαψαν το χαμό του, όπως έκλαψαν και τον Μπότσαρη στο Μεσολόγγι. Μετά απ’ αυτό η φρουρά της Ακρόπολης παραδόθηκε και οι Έλληνες νικήθηκαν. Το Δημοτικό τραγούδι μας μιλάει για το χαμό του Καραϊσκάκη:  -Του Καραϊσκάκη. (Τρεις περδικούλες κάθονταν …)

14.                Ο αιματηρός αγώνας των επτά χρόνων, για την απελευθέρωση της πατρίδας έληξε με την επέμβαση των μεγάλων Δυνάμεων- Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας- που υπέγραψαν την Ιουλιανή συνθήκη που υποχρέωνε την Τουρκία και την Ελλάδα να σταματήσουν τον πόλεμο. Οι Τούρκοι αρνήθηκαν να υπακούσουν. Τότε ο στόλος των δυνάμεων στο Ναβαρίνο κατέστρεψε τον Τουρκοαιγυπτιακό στόλο. Η νίκη αυτή οδήγησε στην απελευθέρωση της Ελλάδας (Στερεάς και Πελοποννήσου) Η Θεσσαλία –ο τόπος μας-απελευθερώθηκε αργότερα το 1881.

Κλείνοντας το γιορτασμό της 25ης Μαρτίου ας ακούσουμε τη συμβουλή του ήρωα της ελληνικής επανάστασης Ιωάννη Μακρυγιάννη κι ας τη θυμόμαστε πάντα, όπως πρέπει να θυμόμαστε τους ήρωες του 1821. -Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη (το Εγώ και το Εμείς)

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ !!!  ΖΗΤΩ Η 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 !!!

Σημείωση: Η γιορτή αυτή στηρίζεται στα δημοτικά τραγούδια που «εξιστορούν» την Επανάσταση. Υπάρχει κι ένα κομμάτι (10) που αναφέρεται στην τοπική ιστορία. Αυτό μπορεί να αλλαχτεί με αντίστοιχο άλλου τόπου

 

Δε φταίει ο Χατζηρήγας, δε φταίνε τα χωριά,

μον’  φταίνε τα καράβια που βγήκαν στην Αγριά.

Κλάψιτι δέντρα και κλαριά κι εσείς κουντουραχούλες,

Κι εσείς του Γόλου τα χουριά, χουριά της Μακρινίτζας.

Σας γέλασαν, σας πλάνεψαν Πιτσιώτες κι Νιδριώτες,

Σας στείλαν τουν Μαχμούτ πασιά μι δώδικα χιλιάδες.

Βάλνι φουτιά στην Πουρταριά, φουτιά στην Μακρινίτζα,

Κι στην καημένη Αργαλαστή σ’ ούλους τους μαχαλάδες.