Στατιστικά

Articles View Hits
64844

Βρίσκονται τώρα μαζί μας

We have 68 guests and no members online

Σχολικό Ραδιόφωνο

Οι μαθητές του Γυμνασίου Εκάλης σε συνεργασία με τους μαθητές του Γυμνασίου-Λυκείου Καμπάνη Κιλκίς έχουν δημιουργήσει το πρώτο μαθητικό ραδιόφωνο στην Ελλάδα. Εκπέμπουν καθημερινά 24 ώρες το 24ωρο με ενημερωτικές και ψυχαγωγικές εκπομπές.

Συντονιστείτε!

Αρχαίες πόλεις της Μαγνησίας

 

ΑΡΧΑΙΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Σέσκλο

Κοντά στο χωριό Σέσκλο βρίσκεται νεολιθικός οικισμός Α΄ περιόδου (2800-2500 π.Χ.) με πέτρινα τετράγωνα κτίσματα και πηλόκτιστες καλύβες. Οι κάτοικοι ήταν στην καταγωγή μάλλον Θράκες και γεωργοκτηνοτρόφοι. Κατά το 2500 π.Χ. καταστρέφεται ο οικισμός από επιδρομή μάλλον των Πελασγών που εγκαθίστανται μόνιμα στην περιοχή. Αυτοί φέρνουν νέα πολιτισμικά στοιχεία και αρχίζει η Β΄ περίοδος (2500-230 π.Χ.). Φτιάχνουν νέο τύπο σπιτιού το Μέγαρο, φτιάχνουν αγγεία, συναλλάσσονται εμπορικά με άλλους και οχυρώνονται.

Διμήνι

Ο οικισμός κατοικήθηκε τη Β΄ νεολιθική περίοδο. Τον συναντάμε δίπλα στο Βόλο στον οικισμό Διμήνι. Εδώ βρίσκουμε λείψανα από την κατοικία του αρχηγού, τη διπλή οχύρωση, το φούρνο, τα ταφικά ευρήματα κ.ά. Οι κάτοικοι του Διμηνιού ήταν έμπειροι γεωργοί και κτηνοτρόφοι. Καλλιεργούσαν σιτάρι που άλεθαν με χερόμυλους, αποξήραιναν σύκα, έγνεθαν το μαλλί και λάτρευαν τη Θεά της γονιμότητας. Κατά τις χαλκολίθινη, χάλκινη και μυκηναϊκή περιόδους ο οικισμός συνεχίζει να υπάρχει μέχρι που νέοι κατακτητές ίδρυσαν την κοντινή μεγαλούπολη Ιωλκό. Από αυτές τις περιόδους βρέθηκαν πολλά αντικείμενα και αγγεία. Επίσης υπάρχουν δύο μυκηναϊκοί θολωτοί τάφοι.

Ιωλκός

Βρισκόταν στην ίδια θέση που είναι σήμερα ο Βόλος και ειδικά στο λόφο στα Παλιά. Ιδρυτής κατά τη μυθολογία ήταν ο Κρηθέας γιος του Αιόλου. Αυτός με τη γυναίκα του Τυρώ έκαμαν δυο παιδιά, τον Αίσονα και τον Πελία. Το θρόνο διαδέχτηκε ο Πελίας και αργότερα ο γιος τού Αίσονα, Ιάσονας, αφού έκανε την Αργοναυτική εκστρατεία. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον ιώλκα =αυλάκι της θεάς Δήμητρας ή από τις λέξεις ιαόνιος + ολκός= μυχός της θάλασσας όπου έσυραν τα πλοία στη στεριά. Στα μυκηναϊκά χρόνια (1600-1100 π.Χ.) βρέθηκε στη μεγαλύτερη ακμή της. Μετά την κάθοδο των Δωριέων (1100 π.Χ.) παρακμάζει ως τον 6ο π.Χ. αιώνα που την κατακτούν Θεσσαλοί της ενδοχώρας. Από τον 5ο π.Χ. αιώνα και ως τον 14ο μ.Χ. θα εξαρτάται από τις Παγασές που ακμάζουν και τη Δημητριάδα των μακεδονικών ως και βυζαντινών χρόνων.

Παγασαί

Η εξέλιξη της Ιωλκού ήταν οι Παγασές που βρισκόταν στο χώρο απέναντι του Βόλου στα Πευκάκια. Πήρε το όνομά της από την παγάσα= ναυπηγικό εργαλείο ή από τη λέξη πάγος= ύψωμα, λόφος. Ήταν πόλη οχυρωμένη και από το λιμάνι της γίνεται εξαγωγή σιταριού, κρέατος, αλλά και σκλάβων. Από εδώ εισάγονται υφάσματα, υαλικά κ.ά. Εδώ ναυπηγήθηκε η Αργώ και πήρε και το όνομά του ο Παγασητικός κόλπος. Άκμασε από το 600π.Χ. που γίνονται επίνειο των Φερών ως το 342π.Χ. που κατακτήθηκε από το Φίλιππο Β΄.

Δημητριάς

Χτίστηκε το 293 από το Δημήτριο Πολιορκητή στο χώρο των Παγασών. Το 217π.Χ. φτάνει στη μεγαλύτερη ακμή της με πληθυσμό 30.000 κατοίκους και μεγάλη εμπορική κίνηση. Το 168π.Χ. κυριεύεται από τους Ρωμαίους και γκρεμίζονται τα τείχη της. Στα μεταχριστιανικά χρόνια είναι μια ασήμαντη πόλη. Το 896μ.Χ. κυριεύεται από τους Σαρακηνούς και το 1040μ.Χ. από τους Βουλγάρους. Το 1070 ανακαταλαμβάνεται από τους Σαρακηνούς. Πέρασε και από την κυριαρχία των Φράγκων από το 1318μ.Χ. ως το 1423μ.Χ. που την κατέλαβαν οι Τούρκοι μαζί με ολόκληρη τη Θεσσαλία.

Στα ευρήματα της Δημητριάδας έχουμε το θέατρο, τους πεσσούς του υδραγωγείου (Δόντια), τις περίφημες γραπτές στήλες, μέρος του τείχους, ναού κ.ά.

Άλος

Πόλη στη περιοχή του Αλμυρού (Κεφάλωση). Αναφέρεται στον Όμηρο πως ιδρύθηκε από το βασιλιά Αθάμα. Πήρε το όνομά της από το άλς-αλός= θάλασσα ή την άλη= τρέλα, μανία που έπαθε ο ιδρυτής της Αθάμας. Άκμασε ως τα χρόνια του Φίλιππου Β΄ ως πόλη που έλεγχε το δρόμο προς τη νότια Ελλάδα αλλά και λιμάνι. Σύμμαχος των Αθηνών με πολιούχο τη θεά Αθηνά.

Αμφαναί

Ήταν χτισμένη στον κωνικό λόφο του Σωρού, απέναντι από το Βόλο. Πήρε το όνομά της από το αμφί + φανός= είχε καλή θέα. Οικιστής και ιδρυτής κατά τη μυθολογία φέρεται ο Κύκνος γιος του Άρη που σκότωσε ο Ηρακλής με τη βοήθεια του Απόλλωνα.

Αφέται

Αναφέρεται στον Ηρόδοτο στην ναυμαχία του Αρτεμισίου. Ήταν λιμάνι κι ορμητήριο του στόλου, Βρισκόταν κοντά στο σημερινό Πλατανιά.

Θαυμακία

Πόλη βόρεια του Πλατανιά αναφέρεται στην Ιλιάδα.

Ίτων ή Σιτών

Ομηρική πόλη δυτικά της αρχαίας Άλου στο Χολόρεμα (Μάρμαρα). Πήρε το όνομά της από τον πρώτο οικιστή της Ίτωνα, που ήταν γιος του Αμφιτρύωνα και εγγονός του Δευκαλίωνα. Αυτός θεωρούταν εφευρέτης της χαλκοτεχνίας.

Κικύνηθος

Στο νησί παλιά Τρίκερι υπήρχε πόλη με αυτό το όνομα, από το κίκηνος= πλούσιος και ήθος= τόπος. Βρέθηκαν λείψανα της αρχαίας ακρόπολης και επιγραφή.

Κορόπη

Πόλη πάνω από τη σημερινή Μπούφα με ιερό του Κοροπαίου Απόλλωνα. Γύρω στο 293π.Χ. η Κορόπη βρισκόταν σε ακμή λόγω και του μαντείου της και είχε έναν ιερομνήμονα. Στο ιερό κατέφευγαν άνθρωποι άρρωστοι αλλά και κατατρεγμένοι για να ζητήσουν παρηγοριά από το θεό. Όταν όμως άκμασε η Δημητριάδα έχασε την αίγλη της, αν και κράτησε το ιερό ως τα ρωμαϊκά χρόνια.

Νηλεία

Η αρχαία αυτή πόλη τοποθετείται στα Πευκάκια κι όχι κοντά στα Λεχώνια. Ήταν μυκηναϊκός συνοικισμός σύγχρονος της Ιωλκού, που πήρε το όνομά της από το Νηλέα αδελφό του Πελία.

Ολιζών

Ομηρική πόλη που κυβερνούσε ο Φιλοκτήτης. Ήταν χτισμένη σε ύψωμα, απέναντι από το νησάκι Αλατάς, στην τοποθεσία Βαλτούδι. Είχε θέα και λιμάνια προς τον Παγασητικό και προς το Αιγαίο. Ονομάστηκε Ολιζών ίσως από τον συγκριτικό βαθμό του ολίγος= μικρούτσικος, λιγότερος.

Ορμίνιο

Ομηρική πόλη βορειοανατολικά της Γορίτσας. Ιδρυτής ήταν ο εγγονός του Αίολου, Όρμενος.

Πτελεός

Ομηρική πόλη με βασιλιά τον Πρωτεσίλαο που σκοτώθηκε από τον Έκτορα στην Τροία. Βρισκόταν στην ίδια θέση με το σημερινό χωριό Φτελιό ή Πτελεός.

Πύρασσος

Πόλη ομηρική δίπλα από τις Φθιώτιδες Θήβες με ακρόπολη και φυσικό λιμάνι που άκμασε την περίοδο μετά την καταστροφή των Φθιώτιδων Θηβών στα ρωμαϊκά και παλαιοχριστιανικά χρόνια. Υπάρχουν πολλά ευρήματα από όλες τις περιόδους και ειδικά νεολιθικά αγγεία και εδώλια και οι παλαιοχριστιανικές βασιλικές (Νέα Αγχίαλος).

Σηπιάδα

Μικρή πόλη στο ΝΑ άκρο της χερσονήσου της Μαγνησίας απέναντι από τη Σκιάθο. Πήρε το όνομά της από την αφθονία της σηπίας (σουπιάς) στην θαλάσσια περιοχή. Ήταν ιερή ακτή της Θέτιδας και των Νηρηίδων.

Σπάλαθρα ή Σπάλαυθρα

Αρχαία πόλη μεταξύ Χόρτου και Μηλίνας πάνω σε ύψωμα. Περισσότερες πληροφορίες δεν έχουμε γι΄ αυτήν.

Φεραί

Μετά την αρχαία Λάρισα ήταν η σημαντικότερη πόλη της Θεσσαλίας. Πήρε μέρος στον Τρωικό πόλεμο με έντεκα πλοία και βασιλιά τον Είμηλο, που κλείστηκε στο Δούρειο ίππο μαζί με τον Οδυσσέα. Τον 6ο αιώνα οι Φερές βρήκαν διέξοδο στη θάλασσα κάνοντας επίνειό τους τις Παγασές. Είχαν στα χέρια τους το εμπόριο της Θεσσαλίας γιʼ αυτό και είχαν δικό τους νόμισμα. Σπουδαίος βασιλιάς τους ήταν ο Λυκόφρων που κατάφερε να ξεφύγει από τους πλούσιους Αλεβάδες που κυριαρχούσαν στο εμπόριο της Θεσσαλίας και συγχρόνως να μοιράσει κτήματα στους ακτήμονες γεωργούς. Την ίδια κοινωνική πολιτική συνέχισε κι ο γιος του Ιάσων. Οι Φερές το 352π.Χ. κατακτήθηκαν από τους Μακεδόνες του Φιλίππου Β΄. Το 302π.Χ. πέρασαν στα χέρια του Δημητρίου πολιορκητή και το 191π.Χ. κατακτήθηκαν από τους Ρωμαίους.

Φθιώτιδες Θήβαι

Πόλη σημαντική, χτισμένη στο Κρόκιον ή Κροκωτόν πεδίον (σημερινές Μικροθήβες). Ονομαζόταν Φθιώτιδες για να ξεχωρίζει από τις Θήβες της Βοιωτίας και της Αιγύπτου. Είχε ακρόπολη και φυσική οχύρωση. Ήταν όπως και σήμερα εύφορη και γόνιμη περιοχή. Εκεί κατοικούσαν οι Μυρμιδόνες του Αχιλλέα. Είχε δικό της νόμισμα. Κατακτήθηκε σταδιακά από Μακεδόνες του Φιλίππου Β΄ (217π.Χ.), που την κατέστρεψαν και μετοίκησαν στην αρχαία Πύρασσο, Σλάβους, Φράγκους.

Φυλάκη

Πόλη ομηρική κι αυτή με ιδρυτή το βασιλιά Ίφικλο, πατέρα του τρωικού ήρωα Πρωτεσίλαου. Ερείπια της ακρόπολης της πόλης, βρίσκουμε σε λόφο πριν το ομώνυμο χωριό του Αλμυρού.

Γεροντία Είναι το νησάκι Γιούρα.

Εύθυρα ή Σαλυμία Είναι το νησάκι Κυρά-Παναγιά ή Πελαγονήσι.

Ευώνυμος Είναι το νησάκι Περιστέρα.

Ίκος

Το ακριβές νησί των Σποράδων που ήταν η αρχαία Αλόννησος είναι συγκεχυμένο. Άλλοι την ταυτίζουν με την αρχαία Ίκο, άλλοι με την Ψαθούρα που ονομαζόταν Αλόννησος. Πάντως το σημερινό νησί Αλόννησος είναι η Ίκος. Οι Βυζαντινοί την έλεγαν Λιοδρόμια ή Χιλιοδρόμια. Τα ερείπιά της βρίσκονται στο Κοκκινόκαστρο στʼ ανατολικά.

Ιρρεσία Είναι το νησάκι Πιπέρι.

Πεπάρηθος

Είναι το νησί Σκόπελος. Ιδρυτής της ήταν ο Στάφυλος, που ξεκίνησε από την Κνωσό της Κρήτης, γιος του Διόνυσου και της Αριάδνης. Στα αρχαία χρόνια υπήρχαν τρεις πόλεις στο νησί: Η Πάνορμος, η Σελινούς (σημερινή Γλώσσα), η Πεπάρηθος (Σκόπελος) που καταστράφηκαν το 340π.Χ. από το Φίλιππο Β΄. Στα βυζαντινά χρόνια ήταν κατοικημένη από πειρατές και ντόπιους, όπως επίσης και τα χρόνια της τουρκοκρατίας από Ενετούς ως το 1538μ.Χ. που λεηλατήθηκε πέφτοντας στα χέρια του Χ. Μπαρμπαρόσα και ερημώθηκε ως το 17ο αιώνα.

Σκανδύλη Είναι το νησάκι Σκάντζουρα.

Σκιάθος

Γνωστό λιμάνι από τους Περσικούς πολέμους, όπου αγκυροβολούσαν ελληνικά πλοία. Αργότερα ανήκε στην Αθηναϊκή ηγεμονία και αργότερα στους Μακεδόνες που είναι κάτω από την εξουσία τους. Ύστερα γίνεται τόπος πειρατών, υποτελής των Ρωμαίων, των Βυζαντινών, των Φράγκων (1204-1454μ.Χ.), των Ενετών και των Τούρκων. Στα χρόνια του 1821 είναι ισχυρή ναυτική δύναμη και βοηθά τον Αγώνα. Εκεί βρίσκουν καταφύγιο καταδιωγμένοι χιλιάδες Πηλιορείτες και Μακεδόνες. Το 1823 προσπάθησαν ανεπιτυχώς να την καταλάβουν οι Τούρκοι που νικήθηκαν από τους Περραιβό, Γάτσο και Καρατάσο. Επί Καποδίστρια η παλιά πόλη (Κάστρο) εγκαταλείφτηκε και ιδρύθηκε η σημερινή δίπλα στο φρούριο Μπούρτζι.



 

Μεθώνη ή Μηθώνη

Ομηρική πόλη που τοποθετείται στο λόφο Νεβεστίκι στα Άνω Λεχώνια. Υπάρχουν λείψανα ναού.


ΣΠΑΝΙΑ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΑ ΑΝΩ ΛΕΧΩΝΙΑ

Σημαντικά δεδομένα για την άγνωστη στο ευρύ κοινό αρχαία πόλη της Μεθώνης, που βρίσκεται στην περιοχή των Άνω Λεχωνίων, φέρνει στο φως η αρχαϊκή επιγραφή η οποία κοσμεί την νέα πτέρυγα του Αρχαιολογικού Μουσείου Βόλου. Το σπάνιο αυτό εύρημα, το οποίο ήρθε στο φως επί των ημερών του πρώτου Eφόρου Aρχαιοτήτων Θεσσαλίας Απόστολου Αρβανιτόπουλου και χρονολογείται στον 6ο αιώνα π.Χ. Η επιγραφή είναι γραμμένη με το αρχαϊκό θεσσαλικό αλφάβητο. 

«Πρόκειται για μια από τις σπουδαιότερες και αρχαιότερες επιγραφές που έχουν βρεθεί στην Θεσσαλία και είναι πάρα πολύ σημαντική, προσελκύοντας μάλιστα το ενδιαφέρον διάσημων ξέ
νων επιγραφολόγων, οι οποίοι ασχολήθηκαν με την ερμηνεία της» αναφέρει η προϊσταμένη της ΙΓ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Αργυρούλα Δουλγέρη-Ιντζεσίλογλου. Η επιγραφή σώζεται ακέραιη, είναι γραμμένη σε τρεις κατακόρυφες σειρές, με μεγάλα, ευανάγνωστα γράμματα και εκτιμάται ότι ήταν τοποθετημένη όρθια, σε δημόσιο χώρο. «Είναι μια δημόσια επιγραφή που αναφέρεται στην κατασκευή της στέγης ενός κτηρίου, προέρχεται από την περιοχή του λόφου Νεβεστίκι Άνω Λεχωνίων και εκτίθεται στην νέα πτέρυγα του Μουσείου, στον τομέα που αφορά την γένεση και οργάνωση των πόλεων της Θεσσαλίας κατά την αρχαϊκή εποχή» επισημαίνει η κ. Ιντζεσίλογλου.


Η ερμηνεία που δόθηκε από τους επαΐοντες είναι ότι «ο Ανδροκύδης έκτισε το κτήριο ή κατασκεύασε τον σκελετό της στέγης. Ο Κόλουρος ήταν δικαστορεύων. Ο Παισιάδας έφτιαξε την στέγη». Η λέξη «δικαστορεύων» παραπέμπει κατά πάσα πιθανότητα σε άρχοντα της περιοχής, ο οποίος είχε και δικαστική ιδιότητα. Όπως σημειώνει μάλιστα η προϊσταμένη της ΙΓ΄ ΕΠΚΑ «η συγκεκριμένη επιγραφή αναφέρεται κατʼ ουσίαν, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, στην κατασκευή του πρώτου στεγασμένου δικαστικού μεγάρου του ελληνικού κόσμου και μας δείχνει ότι έχουμε μια οργανωμένη πόλη με συγκεκριμένους θεσμούς». Το συγκεκριμένο εύρημα, το οποίο αποτελεί γραπτό τεκμήριο μιας πόλης που ήκμασε στην αρχαιότητα και τοποθετείται στην περιοχή των Άνω Λεχωνίων, είδε το φως της δημοσιότητας στα 1920, μέσω της δημοσίευσης που πραγματοποίησε ο αείμνηστος Έφορος Αρχαιοτήτων Απόστολος Αρβανιτόπουλος σε γνωστό Γαλλικό Αρχαιολογικό περιοδικό, προσελκύοντας, όπως προαναφέρθηκε, το ενδιαφέρον διάσημων επιγραφολόγων. 

Αρχαία πόλη αποκαλύπτεται
Η περιοχή στην οποία βρέθηκε η σπάνια αυτή επιγραφή βρίσκεται πάνω στον λόφο Νεβεστίκι στα Άνω Λεχώνια και σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη που διατυπώνουν οι αρχαιολόγοι, πρόκειται για την αρχαία Μεθώνη. Οι πρώτες ενδείξεις κατοίκησης χρονολογούνται στην Μέση Εποχή Χαλκού, στο πρώτο μισό δηλαδή της 2ης χιλιετίας π.Χ., ενώ η κατοίκηση συνεχίζεται αργότερα και στην Μυκηναϊκή εποχή. Το πλέον σημαντικό τεκμήριο που μαρτυρά την ύπαρξη της αρχαίας πόλης είναι «το τείχος το οποίο είναι πολύ σημαντικό, σώζεται σε ύψος τριών μέτρων, είναι πολυγωνικό, με μεγάλους λίθους στην βάση, πιθανότατα είναι αρχαϊκό και κτίζεται όταν ιδρύεται και η πόλη, που εικάζεται ότι είναι η αρχαία Μεθώνη» εξηγεί ο Δημήτρης Αγνουσιώτης, αρχαιολόγος της ΙΓ΄ ΕΠΚΑ. Σε αυτοψία που διενεργήθηκε το 2009 διαπιστώθηκε ότι το τείχος περιβάλλει όλο τον λόφο και το άνω πλάτωμά του και καλύπτει μια έκταση 20 περίπου στρεμμάτων, όπου σήμερα υπάρχουν ελαιοπερίβολα. Στην κορυφή του λόφου τοποθετείται ο αρχικός οικιστικός πυρήνας στη Μέση Εποχή Χαλκού έως και την Αρχαϊκή περίοδο, γεγονός που ενισχύεται από την ύπαρξη λίθων, οικοδομικού υλικού και τμημάτων αγγείων. 
«Αργότερα, συνεχίζει ο κ. Αγνουσιώτης, αν θεωρήσουμε ότι η ευρύτερη περιοχή των Λεχωνίων ήταν η αρχαία Μεθώνη, πιθανότατα κατά τα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια, η πόλη εκτείνεται και πέρα του λόφου, παραλιακά, σύμφωνα με σχετικές μαρτυρίες ερευνητών». Η εφαρμογή της «PAX ROMANA» της Ρωμαϊκής ειρήνης δηλαδή, ευνοεί την μεταφορά των οικισμών που ήταν αρχικά οχυρωμένοι σε λόφους και βουνά, προς παραθαλάσσιες περιοχές. «Το 1983 πραγματοποιήθηκε σωστική ανασκαφή στα Πλατανίδια και ερευνήθηκε ρωμαϊκό κτήριο, στο οποίο βρέθηκαν αγγεία που φυλάσσονται στις αποθήκες του Μουσείου» προσθέτει ο ίδιος. 
Ενδιαφέρον παρουσιάζει, παράλληλα, η εξέλιξη της κατοίκησης στην συγκεκριμένη περιοχή, καθώς ο άξονας μετατοπίζεται αναλόγως των ιστορικών γεγονότων της εκάστοτε εποχής. Στην αρχή ο οικιστικός πυρήνας εντοπίζεται πάνω στο λόφο Νεβεστίκι. Αργότερα στα Ρωμαϊκά, τα Παλαιοχριστιανικά και τα πρώιμα Βυζαντινά χρόνια, φαίνεται ότι επεκτείνεται προς την θάλασσα, ενώ αργότερα στα Μεσαιωνικά χρόνια, εντοπίζεται αρχαιολογική θέση στο Παλαιόκαστρο, όπου υπάρχει Μεσαιωνικό-Ενετικό κάστρο και άλλα παρεμφερή κτίσματα, που μαρτυρούν του λόγου το αληθές. 

Τα επιμέρους χαρακτηριστικά
Η αρχαία Μεθώνη είναι μια από τις πόλεις που συγκροτούν την αρχαία Μαγνησία και έχει κατά βάση αγροτικό χαρακτήρα, γεγονός που ενισχύεται από την εύφορη πεδιάδα των Λεχωνίων που ευνοεί διαχρονικά τις καλλιέργειες. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί βέβαια συστηματικές ανασκαφές την περιοχή, αλλά υπάρχουν πολύ σημαντικές μαρτυρίες ήδη από τον 18ο αιώνα, που πιστοποιούν την αρχαιολογική της σημασία. Είναι άξια καταγραφής στο σημείο αυτό η μαρτυρία του Ρήγα Βελεστινλή (Φεραίου), ο οποίος αναφέρει ότι βρήκε μάρμαρο που έφερε τρεις μορφές και μια επιγραφή. Αργότερα και άλλοι γνωστοί περιηγητές και λόγιοι, όπως ο Ληκ (Leake) και ο Γεωργιάδης, πραγματοποιούν έρευνες στην περιοχή και επισημαίνουν την ύπαρξη του αρχαίου τείχους πάνω στο λόφο Νεβεστίκι. Πιο συστηματικές έρευνες πραγματοποιήθηκαν τον 19ο αιώνα, αρχής γενομένης από τον Άγγλο αρχαιολόγο Γουέϊς (Wace), ο οποίος μελέτησε την περιοχή, ενώ αργότερα, στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Αρβανιτόπουλος συλλέγει σημαντικές πληροφορίες και αναφέρει μάλιστα ότι πάνω στον λόφο υπήρχε μεγάλο κτίσμα, που παραπέμπει σε ανάκτορο. Παράλληλα, αναφέρεται σε μια τεράστια πέτρα που του θυμίζει πέτρες των Μυκηνών και στην ύπαρξη τάφων, ενώ ο ίδιος ανακάλυψε, όπως προαναφέρθηκε, την επιγραφή που σήμερα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου. 
Ο αείμνηστος Έφορος Αρχαιοτήτων Δημήτρης Θεοχάρης εισηγήθηκε εν συνεχεία την κήρυξη του λόφου Νεβεστίκι και του Παλαιόκαστρου ως αρχαιολογικών χώρων το 1963, η οποία και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ, ενώ επισήμανε παράλληλα την ύπαρξη της Βασιλικής στα Πλατανίδια. Αργότερα στην δεκαετία του ʼ80 πραγματοποιήθηκαν μικρής κλίμακας έρευνες, ενώ «μετά την δεκαετία του ʼ80 δεν έχουμε ανασκαφική έρευνα στην περιοχή. Εκτός από το τείχος που είναι ορατό δεν έχουμε αρχιτεκτονικά λείψανα, αλλά υπάρχει πολύ οικοδομικό υλικό πάνω στο λόφο, όπως πέτρες που είναι επεξεργασμένες, όστρακα αγγείων και κεραμίδια, γεγονός που υποδεικνύει την ύπαρξη οικισμού» τονίζει ο αρμόδιος αρχαιολόγος. Επίσης υπάρχουν αγγεία που χρονολογούνται στα ύστερα ελληνιστικά και πρώιμα ρωμαϊκά στις αποθήκες του Μουσείου, σκεύη καθημερινής χρήσης, καθώς και ρωμαϊκό νόμισμα του 4ου αιώνα μ.Χ., που παραδόθηκε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία το 2007, από κάτοικο της περιοχής.

Στόχος η συστηματική έρευνα
Στη συγκεκριμένη περιοχή δεν έχει πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής συστηματική αρχαιολογική έρευνα, όπως προαναφέρθηκε, ενώ οι προσπάθειες της ΙΓ΄ Εφορείας, εστιάζονται στην φύλαξη, έρευνα και προστασία του αρχαιολογικού χώρου. Στο συγκεκριμένο πεδίο και στην ευρύτερη περιοχή του Πηλίου δραστηριοποιούνται τρεις αρχαιολόγοι, προκειμένου «αφενός να διερευνηθεί καλύτερα η περιοχή της αρχαίας Μαγνησίας, να εντοπιστούν όλοι οι αρχαιολογικοί χώροι που υπάρχουν στην περιοχή, να προστατευθούν με τον καλύτερο τρόπο και με τον συστηματικό έλεγχο που πραγματοποιείται και σε δεύτερη φάση να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα συστηματικής έρευνας» υπογραμμίζει η κ. Ιντζεσίλογλου και προσθέτει ότι «τα στοιχεία που έχουμε από την περιοχή της Μαγνησίας είναι πάρα πολύ σημαντικά και περιλαμβάνουν μάλιστα και μια σειρά από αρχαϊκές επιγραφές, που είναι από τις αρχαιότερες της Θεσσαλίας. Στόχος της Εφορείας, προσθέτει η ίδια, είναι να οργανωθεί μελλοντικά η συστηματική έρευνα της αρχαίας Μαγνησίας». 
Οι επικρατέστερες απόψεις των επιστημόνων, σε ό,τι αφορά τον αρχαίο οικισμό στο λόφο Νεβεστίκι, είναι ότι είτε πρόκειται για το αρχαίο Ορμίνιο, μια άποψη που είχε διατυπώσει ο Αρβανιτόπουλος, αλλά η δεύτερη, επικρατέστερη άποψη είναι ότι πρόκειται για την αρχαία Μεθώνη. Όπως επισημαίνεται όμως, η μελλοντική αποκάλυψη γραπτού τεκμηρίου, μιας επιγραφής ενδεχομένως που θα αναφέρει το όνομα της αρχαίας πόλης, θα επιβεβαιώσει τα υπάρχοντα δεδομένα.

(Από Εφημερίδα ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ, 29 Αυγούστου 2010)